(Nie)dostrzeganie dorosłości z niepełnosprawnością intelektualną. Tożsamość, cielesność, sprawstwo, kreacja

Niepełnosprawność intelektualna wydaje się uzasadniać nieograniczone przyzwolenie na zajmowanie się jedynie niepełnosprawnością w programowych i prawnych wysiłkach, które najczęściej ograniczają autonomię w imię swoistego paternalizmu. To, co istotne z punktu widzenia tak seksualności, jak i terapii osób z niepełnosprawnością intelektualną, to nadal mocno osadzone w społecznym dyskursie myślenie o dorosłych osobach z niepełnosprawnością jako nie-dorosłych. Książka stanowi ważny głos tak w pedagogicznym, jak i społecznym postrzeganiu niepełnosprawności w sensie mówienia o jednostkach jako o istotach sprawczych, prezentując istotną metodologicznie i empirycznie perspektywę „oddania głosu” samym osobom z niepełnosprawnością intelektualną.

Spis treści:

Wstęp

Część I. Ustanawianie własnej tożsamości. Cielesność i seksualność dorosłych osób z niepełnosprawnością intelektualną
Marta Jurczyk

Wprowadzenie
Ciała (nie)właściwe, czyli społeczne odpowiedzi na ciała spoza normy
Nagie, ale nie seksualne, czyli o dehumanizacji ciał niepełnosprawnych
(Nie)zdolności ciała – ableizm i crip theory w kontekście seksualności osób z niepełnosprawnością intelektualną
Modele seksualności i/a seksualność osób z niepełnosprawnością intelektualną
Feministyczne studia o niepełnosprawności, teoria intersekcjonalna i „kłopotliwa” natura ekspresji seksualnej osób z niepełnosprawnością intelektualną
(Nie)zależne życie – strategie paternalizowania i wyciszania osób z niepełnosprawnością intelektualną
U/widocznione i u/prawomocnione, czyli o metodzie rozszerzonego studium przypadku w badaniach nad seksualnością osób z niepełnosprawnością
Zapośredniczanie sprawności i negocjowanie cielesności w dorosłości osób z niepełnosprawnością intelektualną
EWA, 30 lat
MAGDA, 27 lat
MARCIN, 31 lat
SŁAWOMIR, 36 lat
Podsumowanie
Bibliografia

Część II. Uzgadnianie własnej dorosłości. Arteterapia w przestrzeni wsparcia dorosłych osób z niepełnosprawnością intelektualną
Iwona Lindyberg

Wprowadzenie
Znaczenie procesu twórczego w arteterapii a proces uzgadniania rzeczywistości jako element (auto)terapeutyczny. Podejście edukacyjne oraz psychoterapeutyczne do arteterapii
Arteterapia – przestrzeń zmiany w procesie kreacji
(Nie)oswojona dorosłość osób z niepełnosprawnością intelektualną
Arteterapia w przestrzeni wsparcia dorosłych osób z niepełnosprawnością intelektualną, czyli o pewnych mechanizmach (nie)działania arteterapii
Przestrzeń dorosłości z niepełnosprawnością, czyli o cyklu zajęć dotyczących tzw. filozofii życia – działanie vs badanie
Pudełko z afirmacjami dotyczącymi dorosłości
Jestem dorosły/a – kim jestem?
Uzgadnianie i uprawomocnianie dorosłości w procesie arteterapeutycznym
Mateusz – uzgadnianie dorosłości
Maria – uzgadnianie dorosłości
Aneta – uzgadnianie dorosłości
Krzysztof– uzgadnianie dorosłości
Podsumowanie
Bibliografia