Moje miejsce na ziemi

IDEALNA LEKTURA DLA FANÓW KENA FOLLETTA, ZARÓWNO JEGO TRYLOGII STULECIE, JAK I THRILLERÓW SZPIEGOWSKICH. OPOWIEŚĆ O TYM, JAK HISTORIA DETERMINUJE LUDZKIE LOSY. O NIESPEŁNIONEJ MIŁOŚCI, POCZUCIU WINY, ZEMŚCIE I DUCHACH PRZESZŁOŚCI, KTÓRE WPŁYWAJĄ NA NASZE DECYZJE I UNIEMOŻLIWIAJĄ PATRZENIE W PRZYSZŁOŚĆ. PRZESTROGA PRZED TYM, BY ŚCIGAJĄC WŁASNE DEMONY, NIE ZAPOMINAĆ, ŻE ŻYCIE TOCZY SIĘ TU I TERAZ. I ODA DO PRZYJAŹNI.  Fernando, Catalina i Eulogio urodzili się i spędzili beztroskie dzieciństwo w tej samej dzielnicy Madrytu. W dorosłość wkraczają w najgorszym możliwym momencie: po wyniszczającej kraj wojnie domowej, w której ich rodziny nie stanęły po stronie zwycięzców. Każde z nich straciło kogoś bliskiego lub coś cennego. Radzą sobie jednak, jak mogą, w nowej rzeczywistości, próbują nawet cieszyć się małymi przyjemnościami dnia codziennego i chwytać chwile szczęścia. Dopóki kilka nierozważnych kroków nie postawi ich w sytuacji, w której będą musieli podjąć poważną decyzję. Decydują się na ucieczkę z Hiszpanii każde z innych powodów. A że Europa początku lat czterdziestych XX wieku nie jest najlepszym miejscem na podróżowanie, płyną do Aleksandrii, gdzie podobno zatrzymał się zaprzyjaźniony z nimi Marvin, młody amerykański poeta, z którym Catalina musi wyjaśnić pewne sprawy. Nie jest to jednak koniec ich odysei, raczej dopiero początek. Okazuje się bowiem, że w Egipcie nie są bezpieczni, a Amerykanin, z którym dziewczyna desperacko pragnie się spotkać, wciąż jej umyka. Troje przyjaciół wraca do targanej wojną Europy. Los rzuci ich w różne miejsca do Paryża, Londynu, Chile, Bostonu i czekają ich jeszcze długie lata poszukiwań swojego miejsca na ziemi jeśli takie w ogóle istnieje. Epicka opowieść, której akcja rozgrywa się na dwóch kontynentach.