Złoty środek

Lubimy chodzić do kina, by płakać i zamierać

z przerażenia. Z przyjemnością słuchamy

smutnych piosenek. Zjadamy piekielnie

ostre potrawy, zażywamy kąpieli w niemal

wrzącej wodzie, wspinamy się na szczyty

i biegamy maratony. Niektórzy z nas poszukują

nawet cierpienia w praktykach seksualnych.

Paul Bloom wyjaśnia, dlaczego czerpiemy

radość z takich doświadczeń i dlaczego

właściwy rodzaj bólu może potęgować doznanie

przyjemności. Ból może odwrócić

uwagę od przeżywanych lęków, a nawet

pomóc w samodoskonaleniu. Umyślne

cierpienie może być sposobem okazania

siły albo, przeciwnie, wołaniem o pomoc.

Nieprzyjemne uczucia strach i smutek

mogą być częścią zabaw i fantazjowania.

Z kolei wysiłek, walka i zwycięstwo prowadzą

do poczucia biegłości i doskonałości.

Nieustannie poszukujemy sensu życiu,

a to wiąże się z cierpieniem.

Znakomicie napisana, dowcipna i głęboko

ludzka książka Paula Blooma dowodzi, że

bez dobrowolnie wybranego cierpienia życie

byłoby puste lub jeszcze gorzej nudne.